zaterdag 2 juni 2012

Soulsavers - The Light the Dead See (2012)

La Ribera klinkt als Het Kleine Café in het Wilde Westen. Mix tussen de Vader Abraham klassieker en het werk van Ennio Morricone. Het klinkt misschien vreemd, maar het valt goed uit. Automatisch krijg je hierdoor het beeld van Dave Gahan met cowboy hoed; zoals is weergegeven in de Personal Jesus video. En bij In Your Morning is hij voor het eerst ook verbaal aanwezig. Verrassend goed bij stem. Ik had een meer doorleefd geluid verwacht, net als Mark Lanegan heeft hij ook gebalanceerd op de rand van het leven. De keuze is hierdoor logisch en verklaarbaar. Sinds tijden zijn er geen effecten meer nodig om de gebreken in zijn geluid te camoufleren. Een zuiver stemgeluid. Toch is het de tweede stem zoals in The Longest Day die het afmaakt. Het vervormde geheel heeft wel wat weg van de manier van zingen die je kent van Martin Gore. Waarschijnlijk bedoeld, zodat je niet kunt horen dat Gahan de lange uithalen helaas niet kan halen. Het bereik lijkt me minder, alsof hij toch naar adem moet happen. Presence Of God klinkt dan weer een stuk helderder, sterker en overtuigender. Hij kan het dus wel gewoon. Ik kan nu al concluderen dat ik The Longest Day als single keuze niet de juiste vind. Geeft teveel de zwakheden bloot, in plaats van de kwetsbaarheid. Just Try vind ik niet sterk, het wordt gered door het koortje. Dit hadden ze beter kunnen vervangen door een coverversie van Clean of Condemnation. Ben wel benieuwd wat Soulsavers hiermee zouden doen, ligt wel in hun straatje. Het enthousiasme van anderen deel ik niet helemaal. Met Gone Too Far zijn we al weer halverwege, maar van de magie met Lanegan ontbreekt elk spoor. Hij leent zich dan ook voortreffelijk om met elke artiest denkbaar samen te werken. Hier proef ik meer een aanpassing van Soulsavers aan Gahan. Point Sur part 1 is prima instrumentaal, maar niet vergelijkbaar met de opener. Beetje pauzemuziekje. Ook bij Take Me Back Home mis je Martin Gore. Hij is in de loop der jaren gegroeid als songwriter, en dit heeft gewoon minder inhoud. Ik blijf een nostalgist, al zullen de jongeren mij misschien een oude zeikerd noemen, ook Bitterman heeft het net niet. I Can’t Stay klinkt te hitgevoelig; te standaard. Soulsavers hoeft voor mij geen aansluiting te zoeken bij een groter publiek. Take zou weer wel op Playing The Angel passen. Neerslachtige sfeer. Afsluiter Tonight klinkt opgelucht. Alsof de bevalling ondanks de nodige moeizame complicaties goed is verlopen. Het klinkt allemaal pessimistisch, maar ik ben juist optimistisch. Dave Gahan is over het algemeen zeer goed bij stem. Ik kan niet wachten op een nieuw Depeche Mode album. Dat belooft veel goeds. En Soulsavers?? Mark Lanegan heeft net een nieuw album uit, dus de komende 8 jaar kan hij weer tijd vrij maken voor andere projecten. Een laatste tip. Herfstplaten kun je beter in de herfst uitbrengen, dan komen ze meer tot hun recht. 2 juni 2012

Geen opmerkingen:

Een reactie posten