vrijdag 22 juni 2012

Alphaville - Forever Young (1984)

Bij de darkwave stroming wordt vaak Depeche Mode als voorbeeld genoemd. Ik geef toe; ook ik noemde ze vaak als voorbeeld voor bands als Deine Lakaien en Pink Turns Blue. Als ik dan nu A Victory of Love en Summer In Berlin hoor, moet ik tot de conclusie komen dat Alphaville zeker tot belangrijk voorbeeld genoemd kan worden. Misschien liggen de roots dichter bij het thuisfront dan verwacht. Alphaville is vooral bekend door de wat vrolijker klinkende deuntjes als Big In Japan en Forever Young. Sounds Like A Melody laat al een stuk duister geluid horen. Natuurlijk zal het zo zijn dat ze naar Depeche Mode, Human League en Yazoo hebben geluisterd, maar ik hoor genoeg eigen kwaliteit in het geheel terug. Dan kun je de Neue Welle natuurlijk ook vermelden. Maar ook Neue Welle is zeer breed. Volgens mij had elk land begin jaren 80 wel hun eigen New Wave cultuur. België, Australië, en ook Nederland zette zich tevens op de kaart. Alphaville klonk net als Propaganda erg internationaal. Die laatste kreeg echter de nodige hulp vanuit Engeland. Hoor je dan Big In Japan, dan hoor je ook elementen van Italodisco. Dus het vermogen om aansluiting te vinden tot het commerciële gebeuren bezaten ze ook. Hebben we hier dan te maken met een gedateerd, achterhaald product? Ik denk van niet. Nog steeds klinkt het verfrissend genoeg. 22 juni 2012

Geen opmerkingen:

Een reactie posten