zondag 5 februari 2012

Mark Lanegan Band - Blues Funeral (2012)

The Gravedigger’s Song opent als een straatrace nummer. De vlag gaat omlaag en klaar om te starten. Eerste flirt met het leven. Het vervolg van Go With The Flow van Queens Of The Stone Age. Een soort van goedmakertje voor zijn verdiensten voor deze band. Niet voor niks als eerste song vrij gegeven. Aandacht die nu eens terecht op de vooral als gastzanger bekende persoon wordt gelegd. Mister Mark Lanegan is de naam. Net als bij voorganger Bubblegum wordt hier de veelzijdigheid van hem getoond. Sterker nog, vanwege het overschot aan samenwerkingsverbanden hoor je hier een artiest die nog steeds groeiende is. Nooit geweten dat dit mogelijk zou zijn. Terwijl hij nog niet eens de gerijpte bluesleeftijd van 65 heeft bereikt. Wijn wordt niet altijd beter na het passeren der jaren. Sommige zullen trouw het goedgekeurde kwaliteitslabel verdienen. Je hoort duidelijk een album met de nodige ups en downs. Muzikaal is alles op hoogstaand nivo. Maar dit is het verslag van ruim 10 jaar worstelen met het leven. Waarbij regelmatig wordt terug gekeken naar de jeugd. Wave en disco komen voorbij. Als je regelmatig de dood in zijn ogen hebt gekeken. Verschillende vrienden aan hem hebt overgedragen. Dan mag je jezelf zeker een trouwe metgezel noemen. Elk nieuw levensjaar is een mijlpaal. Misschien was dit wel bedoeld als eeuwig nalatenschap. Testament voor het aardse bestaan. Gelukkig is hij sterk genoeg. En hebben ze hem daarboven nog niet nodig. Ergens aan een tarottafel wordt de verdere toekomst uitgespeeld. 5 februari 2012

Geen opmerkingen:

Een reactie posten