donderdag 17 november 2011

Queens of the Stone Age - Era Vulgaris (2007)


Ik denk dat ik dit album zo’n 4 jaar niet beluisterd heb.
Bij het verschijnen enthousiast binnen gehaald, en eigenlijk gelijk gezien als Flop Van Het Jaar.
Laats hoorde ik Make It Wit Chu op de radio, en dat lied bleef maar in mijn hoofd hangen.
Langzaamaan werd het misschien wel voor mij het beste nummer wat Queens Of The Stone Age hebben uitgebracht.
De positie van A Song For The Dead is flink aan het wankelen.
Over het algemeen hoor ik toch liever songs waarop je heerlijk de liefde kunt bedrijven, dan welke een soort van rouwproces inluiden.
Het kapotte lampje van Willie Wortel lachte mij al verschillende maanden vanuit de uitverkoopbakken toe, en afgelopen week was de verleiding te groot.
Wat mij opvalt is dat er op Era Vulgaris vooral gewone rockmuziek overheerst.
Het beklemmende woestijngeluid is meer naar de achtergrond verdwenen.
Persoonlijk vind ik het wel een prettige ontwikkeling.
Bij I’m The Designer hoor ik The Architect van dEUS duidelijk in terug, dus de Belgen waren dit keer een stuk minder origineel dan anders.
Ook het hele werk van De Staat is samen te vatten in die ene song.
Het blijft een kunst om met zoveel bandwisselingen telkens weer met een goed resultaat te komen, op de een of andere manier flikt Josh Homme het hier ook weer.
Hij haalt de beste kwaliteiten in muzikanten naar boven, en het moet haast wel een eer zijn om met hem samen te mogen werken.
Vreemd dat iets wat je als een totale mislukking beschouwde kan uitgroeien tot het door mij persoonlijk best gewaardeerde werk van Queens Of The Stone Age.

17 november 2011

Geen opmerkingen:

Een reactie posten