maandag 25 april 2011

Dire Straits - Brothers in Arms (1985)


Als je eind jaren tachtig een goede stereotoren wilde kopen, dan kwam men standaard met dit plaatje aanzetten.
Luister eens naar hoe mooi de geluiden uit de boxen komen, zonder dat het wijzertje in het rood terecht komt.
Alsof elke winkelier een contract met Dire Straits had af gesloten.
Natuurlijk hadden ze wel gelijk.
Dit was cleane muziek.
Gewoon perfect gespeelde gitaarmelodietjes, waarbij geen fouten te ontdekken waren.

Teleurgesteld ging ik weer naar huis.
Nog steeds niet overtuigd.
Mijn collectie bestond uit wat ruiger werk, wat zich verleende om zo hard mogelijk gedraaid te worden.
Ik wilde mijn ouders shockeren.
Als een bezetene mijn kamer rondspringen.
De lampenkappen in de woonkamer moesten het begeven.
Daarvoor had ik een zomer lang aardbeien geplukt.
Met een roodverbrande rug op mijn knieƫn rond gebaggerd.

En nu jaren later kan ik het wel waarderen.
Prima muziek voor op de achtergrond.
Brothers In Arms is ook een vorm van jeugdsentiment.
Sting die als gastzanger schreeuwde om zijn MTV.
Een zender die langzaamaan zichzelf aan het vernietigen is.
Kleine ondernemers die zijn verdwenen vanwege de Media Markten en Saturns in onze maatschappij.
Dit album al jaren weg gestopt in de uitverkoopbakken.
Verlangend naar de tijd dat hij dagelijks gedraaid werd.
Als klantenbinding.

25 april 2011

Geen opmerkingen:

Een reactie posten