donderdag 10 maart 2011

R.E.M. - Automatic for the People (1992)


Persoonlijk vind ik dit een sober album.
Over het algemeen ben ik een liefhebber van deze aanpak.
Bij R.E.M. komt het niet altijd goed uit de verf.
Gelukkig is er wel genoeg ruimte voor de instrumenten.
Drive heeft halverwege die geweldige gitaarsound die het nummer de extra impuls geeft.
Verder klinkt het mij te depressief.

Ander werk liet wat meer ruimte voor de glimlach.
Mis gewoon een Shiny Happy People, Stand of Popsong 89.
The Sidewinder Sleeps Tonight is niet geslaagde poging.
Blijf het totaal teveel beschouwen als een sfeercollage.
Alsof je naar een groot wit scherm zit te kijken.
Diaprojector met verschillende vakantiefoto’s.
Een ondergaande zon, nachtzwemmen, opkomende onweersbui.
Helaas zijn de mislukte plaatjes niet verwijdert.
Na een half uur heb je wel weer genoeg gezien.

R.E.M. zou R.E.M. niet zijn als er ook ruimte is voor prachtige nummers.
Nightswimming, Ignoreland en Everybody Hurts behoren tot de mooiste die ze gemaakt hebben.
Na Out Of Time is Automatic For The People voor mij echter toch een flinke stap terug.
Al begrijp ik goed dat deze geluidsfragmenten bij anderen wel in de smaak vallen.
Natuurlijk is het gedurfd om na het succes van hun vorige album een nieuwe weg in te slaan.
Tussen de muziek die ik van ze ken, is dit het meest afwijkende van de rest.
Overvloed aan passie gaat hier ten koste van het resultaat.

10 maart 2011

Geen opmerkingen:

Een reactie posten