dinsdag 8 maart 2011

Mark Lanegan - Whiskey for the Holy Ghost (1994)


Er waren plannen voor een album met Kurt Cobain.
In de hoop om hem meer levenslust te geven.
Helaas heeft het niet zo mogen zijn.
Na dit album veranderd alles.
Overlijden van Kurt Cobain.
Mark die zich op het podium vrijwel beweegloos zal presenteren.
Zijn stem zou ouder en geleefder gaan klinken.
Vrolijkheid maakt plaats voor cynisme.
Wankelend voortbestaan van Screaming Trees.
Vrienden die het verlies van dierbaren van zich af speelden bij Mad Season.
Niet wetend dat sommigen van hen de lijst zouden verlengen.
Op korte termijn.

De laatste der Mohikanen.
The River Rise is de vrije natuur.
Scouting voor gevorderden.
De sfeer die Eddie Vedder neer zet bij Into The Wild hoor je hier terug.
Zonder een cent op zak alles achter laten.
Alleen de wereld in trekken.
Het geheel roept herinneringen op aan de psychedelische jaren zestig.
Hippietijdperk.
In een tipi aan de waterpijp.
Terwijl Mark Lanegan als een medicijnman naakt rond rent.
Onder invloed van verboden middelen.

Whiskey For The Holy Ghost is optimisme.
Kingdoms Of Rain is in zijn puurste versie dromerig en zweverig.
Terwijl de latere versie met Soulsavers overspoeld is met pijn.
Mark Lanegan balanceert hier op de rand van volwassen wording.
Verslavingsdrang had nog vrijwel geen slachtoffers geƫist.
Het keerpunt moest nog komen.

8 maart 2011

Geen opmerkingen:

Een reactie posten