vrijdag 4 maart 2011

Dead Kennedys - Fresh Fruit for Rotting Vegetables (1980)


De Elvis van de punkscene.
Versleten Blue Suede Shoes.
Blauwe afgetrapte Dr. Martens.
Jello Biafra klinkt zoals Sid Vicious wilde klinken.
Tijdens de opnames van de clip van My Way.
Dit is DE punkcrooner.
Viva Las Vegas.
Hij stopt persoonlijk de Rock & Roll als extra element toe.
Zonder hem zou Dead Kennedys gewoon doorsnee zijn geweest.

Ideale soundtrack bij een foute B film.
Seksistische horror met veel bloot.
Buitencategorie.
Voor mij in dezelfde hoek als The Cramps.
Erfgenamen van Dick Dale.
Die met zijn surfgitaar misschien wel een van de eerste punkers was.
Schijt aan de wereld.
Gewoon je eigen ding doen.

Verder onderscheid dit album zich door de manier van schrijven.
Biafra die met zijn humor juist de kritische luisteraar bereikt.
Want daarachter is de boodschap hoorbaar.
Misschien wel de beste methode.
Je kunt wel eeuwig kwaad blijven.
Schoppen tegen de heilige huisjes.
Maak het verschil.
Iedereen kent Holiday in Cambodia.
Zo ook California Über Alles.
Biafra wist verrekte goed waar hij mee bezig was.

4 maart 2011

Geen opmerkingen:

Een reactie posten