maandag 7 februari 2011

Nine Inch Nails - The Downward Spiral (1994)


Totale vernietiging van het brein.
Vervolgens helemaal leeg weer tot bloei komen.

Hoe hard en confronterend de teksten ook over komen.
Het blijven bouwstenen tot iets nieuws.
Waarom een ruïne in ere proberen te houden.
Als het tijdsbeeld deze onherstelbaar heeft aangetast.
Investeren in iets wat totaal uitgeleefd is.
Alleen maar in staat om verder af te brokkelen.

Mr. Self Destruct is een injectie in de hersenen.
Alles wordt volledig lam gelegd.
Hoe pijnlijk de waarheid ook is.
Geen zalvende paracetamol.
Maar een tandartsboor die je ziel bloot legt.

Juist die ongestructureerde geluiden maken het af.
In eerste instantie ergerde ik me dood aan de ruis in Hurt.
Zonde van het liedje.
Maar juist dat element roept de kwetsbaarheid op.
Zelfs iets moois kan in iets kwaadaardigs veranderen.

Dansbaarheid is naar de achtergrond verdwenen.
Bij Pretty Hate Machine nog meer aanwezig.
Waarschijnlijk leverde dit nog niet het gewenste effect op.
Aandacht die zich teveel op de beweegbaarheid richtte.
The Downward Spiral is de weg naar beneden.
Opgekropte gevoelens.
Gevangen in een door een skelet gepantserd lichaam.
Dit is de innerlijke oerknal.

In eerste instantie dacht ik dat Nine Inch Nails muziek maakte om te shockeren.
Nu ervaar ik het als methode om dichter bij jezelf te komen.
Therapeutisch schoonmaken.
In korte termijn resultaat willen boeken.

Geflirt met Charles Manson In Piggy.
Het gevaar van psychopaten.
Hoe ze onschuldige mensen omdopen tot volgelingen.
In staat om de meest gruwelijke daden te verrichtten.
Gevormd in bewustwording.
Hoe gevoel omgesmeed kan worden tot gevoelloosheid.
Enkel in naam van een persoon.
Geschiedenisboeken staan er vol mee.
Genoeg voorbeelden te noemen.

Toch blijf ik het debuut hoger waarderen.
Vanwege het feit dat voor mij de zaterdagavonden waren om los te gaan.
Muziek kon verwoorden in expressie.
Negativiteit omgezet naar adrenaline.
Geen woorden meer nodig.
Maandag me weer volledig op het werk kon richten.

7 februari 2011

Geen opmerkingen:

Een reactie posten