dinsdag 26 oktober 2010

The Cure - Faith (1981)


Vertrouwen.
Het komt allemaal wel goed.
Kleine persoonlijke crisis.
Afsluiting van adolescentie.
We hebben het allemaal ervaren.
Periode in het leven waar je doorheen moet.
Besef dat we niet in een Efteling wereld leven.
Sprookjes lopen niet altijd goed af.
Dankzij Hans Christian Andersen wordt de link tussen leven en dood gelegd.

The Holy Hour.
Bezoek aan de oude basisschool.
Kinderen zijn aan het knikkeren op het schoolplein.
Geen besef van sterfelijkheid.
Terwijl je net jouw eerste familielid ter graven gebracht hebt.
Midden in de nacht keer je terug.
Duisternis camoufleert de tranen.
Vallend in de zandbak.
Terwijl je zittend op de rand afscheid neemt.
Definitief vaarwel.
Kindertijd voorbij.

Je wordt ouder.
Teddybeer en maagdelijke pyjama maken plaats voor een leeg bed.
Ergens in een stoffig doosje liggen herinneringen.
In de vorm van een zelfgemaakte ring.
Koperdraad en kleine kraaltjes.
Dertien jaar geleden.
Cadeau van de eerste liefde.
Vanaf de lagere school eeuwige trouw belovend.
Twee jaar later uit het oog verloren.
Een gedachte naar die lichtblauwe jeugdkamer.
Vervagend in askleurig grijs.
Primary.

Haar naam echoot in een lege kamer.
Gedachtegang versneld afspelend.
Andere stemmen vervullen het tot een kakofonisch geheel.
Laat hier orde in komen.
Overzicht vervaagd.
Verlangen naar een overleden dierbare.
Haar stem die het geheel registreert.
Tot een gangbaar totaalbeeld.
Other Voices.

Verlangen naar eeuwige rust.
Ergens verborgen onder een hunebed.
Tot jezelf komend.
All Cats Are Grey.

The Funeral Party.
En opeens sta je daar weer.
Als laatste afscheid nemend bij een vers graf.
Binnen de familie hierografie schuif je een plek op.
Je rol als volgeling wordt belangrijker.
Stap verder in het proces.
Onbewuste keuze tot volwassenwording.

Doubt.
Twijfel overheerst.
Ben je er al klaar voor.
Balancerend tussen jong en oud.
Uiterlijk van een volwassene.
Van binnen nog een puber.
Vechtend tegen je eigen bewustwording.
Strijdend tegen het gevormde beeld van je ouders.
Wetend dat je steeds meer op hen begint te lijken.
Vermoord het oude zelfbeeld.
Maak plaats voor een wedergeboorte.

Als een draaikolk draait alles om je heen.
Raakt de grip met de oever kwijt.
Enige houvast is de stroming.
Laat je mee voeren.
Ga niet kopje onder.
Hou je hoofd koel.
Verdrink niet in de tranen der verdriet.
The Drowning Man

Zonder vertrouwen is de eindigheid nabij.
Verbaal de mond gesnoerd.
Met stomheid geslagen.
Terwijl er een overdosis aan woorden zich een weg baant.
Door de aderen van je ziel.
Verspreidend als een kanker.
Klaar om zich te openbaren.
Overwin deze ziekte.
Vecht een weg naar buiten.
Faith.

26 oktober 2010

Geen opmerkingen:

Een reactie posten