zondag 10 oktober 2010

ABBA - Super Trouper (1980)


Nog voor de laatste keer een vakantie samen door brengen.
Krampachtige poging om een relatie te redden.
Terugblik op de laatste zomer samen.
Vanwege de koude buitenlucht verplicht op elkaar aan gewezen.
Openhaard aan, dikke kniekousen en foute pantoffels.
Samen op een uitgeleefd te hard bankstel.
De romantiek van de winter.
Kerst en oud op nieuw voor de deur.
Hopend op een wit besneeuwde weide.
Terwijl het allemaal kunstmatig is.
Warmte van een elektrische deken.
Typische beeldvorming van eind jaren zeventig.

Ook het huwelijk van de leden van ABBA hield niet stand.
Net zo min tijdloos als de leefkuil en bruine plavuizen.
Super Trouper is het verslag van een tournee.
Eten, drinken, optreden en slapen.
Geen mogelijkheid om een privé op te bouwen.
Vandaag niet weten waar je morgen wakker wordt.
Plotseling beseffen dat de jaarwisseling al heeft plaatsgevonden.
Vluchtig elkaar geluk toewensen.
Gedachtes gericht op de toekomst.
Egocentrische denkbeelden.
Kiezen voor een ander bestaan.
Problemen uit de weg gaan.
Alleen verliezers, geen winnaars.

Ondertussen weer het podium op.
Lachend voor de camera.
Roddelblaadjes moeten toch gevuld worden.
ABBA in de meest succesvolle periode van hun leven.
Niemand die zich verdiept in de teksten.
Verdiept in de ware ellende.
Aansteker uit de zakken.
Lichtjes vervullen de zaal.
Luidkeels maar gevoelloos elk lied meezingen.
Ze moeten daar een beetje dood gaan.
Ondanks de aankondigen werd er geen gehoor gegeven.
Popsterren horen nu eenmaal te stralen.
Dag in, dag uit.

Dan maar gewoon door gaan.
Blijkbaar komt de boodschap niet over.
We hebben er geen zin meer in.
Laat ons met rust.
Roem heeft zijn tol geëist.
Financieel veel rijker.
Emotioneel levend aan de rand van armoede.

10 oktober 2010

Geen opmerkingen:

Een reactie posten