woensdag 15 september 2010

Nirvana - Nevermind (1991)


Net als honderdduizend andere Nederlanders kende ik deze band al van Bleach.
Maar dan echt.
Niet zo bijzondere muziek.
About A girl bleef wel wat hangen.
In Nijmegen was onze kantine op school omgebouwd tot jeugdhonk.
Leraren die zich tevens als maatschappelijk werker voor deden.
Ik had er echter geen boodschap aan.
Langs de overbelaste koffieautomaat stond een oude cassetterecorder.
Waarvan een luidspreker niks deed.
De ander viel regelmatig weg na eerst minutenlang een storend gekraak gehoord te hebben.
House werd afgewisseld met punk.
Zo ook regelmatig Ramones en soms Bleach van Nirvana.

Opeens was daar Nevermind.
Nieuw album van Nirvana.
Of ik de tijd had om te luisteren.
Prima, dacht ik.
Dan maar geen Wiskunde.
Had al eerder de moed opgegeven.
Diploma halen zat er toch niet meer in.
Eerste tonen van Smells Like Teen Spirit.
Dat gitaartje wat over ging in die vette sound.

Ongelofelijk wat er vervolgens gebeurde.
Leraar Engels die boos binnen kwam stormen.
Op zoek naar spijbelende leerlingen.
Dertig minuten later verliet hij de ruimte.
Excuses aanbieden aan de achter gebleven klasgenoten.
Hiphoppers die totaal los gingen.
Om vervolgens cool naar buiten te lopen.
Niks aan de hand houding.
Al wetend dat de geloofwaardigheid ver te zoeken was.

Blijkbaar raakte deze muziek meer mensen.
Mijn vader die de eerste paar weken aan mij vroeg of de muziek zachter mocht.
Geen gehoor aan gegeven natuurlijk.
Tot mijn schrik was Nevermind opeens verdwenen.
Vuilniszakken leeg geplunderd, zonder enig resultaat.
Schoorvoetend aan pa vragen wat hij er mee gedaan had.
Aarzelend opende hij zijn CD speler.
Zonder enige blikken kreeg ik het album terug.
Eigenlijk was die herrie best oké.
Met Vaderdag hem maar een exemplaar overhandigd.

Iedereen voelde dat er iets gaande was.
1991 was de opkomst van de gitaarmuziek.
Jaren overleven in de underground werd hier beloond.
Houthakkersblousen, legerjasjes en kistjes.
Plaatselijke dumpzaak Nijmeegs Jopie ging gouden tijden tegenmoed.

15 september 2010

Geen opmerkingen:

Een reactie posten