donderdag 19 augustus 2010

Live - Throwing Copper (1994)


Overtuigend album.
Hier was de chemie aanwezig.
Vier gelijkwaardige bandleden.
De neus dezelfde kant.
Vervolgens steeds meer vervreemding.
Andre Agassi Look A Like als boegbeeld.
Evangelist van zijn eigen goede boodschap.
De rest van de band uitgedost als stoere rockers.
Tatoeages inclusief.
Uiteindelijke breuk kon niet uitblijven.
Arie Boomstra en EO.
Ed Kowalczyk en Live.
Selling The Drama.

Bloedhete zomer.
Overvolle stranden.
Langdurig in de rij bij de patatzaak.
Verteerd asfalt onder brandende voeten.
Het gaf allemaal niks.
Dat enige winkeltje draaide dagelijks hetzelfde album.
Throwing Copper van Live.
Omdat de mooie verkoopster het geweldig vond.
Haar lage werktempo nam je voor lief.
Genot als ze het luidkeels mee zong.
Privé concertje voor een groepje hongerige strandgasten.
Gelukkig keerde je je met de halfgare kroketten weer om.
Op zoek naar verkoeling.

Live bracht mensen bij elkaar.
Rockers, romantici en de nerds.
Muziek voor op het studentenkamertje.
Buurmeisje op bezoek.
Samen aan de wijn.
Tijdens het wassen van je auto.
Radio voluit.
Opeens is de straat vervuld met soortgenoten.
Allemaal met dat vervelende karweitje bezig.
Vanwege de uitnodigende tonen naar buiten gekomen.
Je moeder die de trap op rent.
Deze keer niet met de mededeling.
Kan die rotherrie niet zachter.
Maar met een cassettebandje in haar handen.
Heb je even tijd?
Jaren later gaan je ouders speciaal voor deze band naar Night Of The Proms.

Voor mij blijft dit een aangename kennismaking met Live.
Bezieling die op later werk steeds minder terug te vinden was.

19 augustus 2010

Geen opmerkingen:

Een reactie posten