donderdag 24 juni 2010

Joy Division - Closer (1980)


Verdwaald in emoties.
Grimmigheid vanaf de eerste tonen.
Holle drumbeats en overstuurs klinkende keyboard.
Wil ik hier getuige van zijn.
Onbewust mee gezogen in het laatste klaaglied.
Wetende dat binnen een uur zwarte wolken aan de horizon zullen verschijnen.
Elk stukje zonlicht weg gedrongen.
Alsof hij nooit heeft bestaan.

Het laatste avondmaal.
Nog 24 uur.
Wij als stille getuigen.
Apostelen die de handen wassen in onschuld.
Ian is klaar voor zijn kruisweg.
Zondes op zijn rug dragend.
Bedrog vanwege een onmogelijke liefde.
Vrouw en kind achter latend.
Zichzelf definitief geïsoleerd van de buitenwereld.

Onze adem inhoudend.
De b-kant op de platenspeler.
Naald in de groeven.
Hart en ziel smelten zich samen.
Een ijsklomp veranderd in bittere tranen.
Samen kijken we terug.
Leven in een zwart wit film.
Volwassenheid die te snel is toe getreden.
Voor eenmaal nog op zoek naar de eeuwige jeugd.
Ten koste van de sterfelijkheid.

24 juni 2010

Geen opmerkingen:

Een reactie posten