vrijdag 7 mei 2010

Virgin Prunes - ...If I Die, I Die (1982)


Voorheen was Gavin Friday de rechterhand van Bono.
De stichters van hun eigen Lypton Village.
Een droomstad ontstaan in het creatieve samengesmolten brein.
Tijdens het beginnende succes van U2 rukte hij zich los van het lichaam van Paul Hewson.
Afgesneden ging hij een eigen leven leiden.
Verbroken pezen die als dunne bloeddraden een kleine verbintenis bleven behouden.
Met de regie in eigen hand.

Het ontbindingsproces liet hem muteren tot actief lid van Virgin Prunes.
Een rariteitenkabinet der geestelijke melaatsen met eigen regels, rituelen en gewoontes.
De Ierse variant op The Birthday Party.
Outsiders die zich door de maatschappij uitgepoept voelen.
Als een groep tweederangs circusartiesten richten ze een eigen bizarre fantasie wereld op.
Een spoor van verrotting achter latend.

...If I Die, I Die is met terugwerkende kracht een mooi exotisch getint eindproduct te noemen.
Raakvlakken met The Creatures van Siouxsie Sioux en Budgie.
Je baant je in een oerwoud.
Rond geleid door een oorspronkelijke bewoner.
Die zich als gids over je ontfermt.
Uitnodigend in hun eigen gecreƫerde cultuur en stam.

Met Gavin Friday kwam het later nog allemaal goed.
Cabaret werd omgezet in hitgevoeligheid.
Vergelijkbaar met het werk van Marc Almond.

7 mei 2010

Geen opmerkingen:

Een reactie posten