vrijdag 21 mei 2010

Sigur Rós - Takk... (2005)


Sigur Rós.
Een aantal maal het album met de embryo geprobeerd.
Kwartje wilde gewoon niet vallen.
Beeld van dansende Eskimo’s en baby gebrabbel.
Tot vorige week.
Concert van Efterklang.
Bij de lange sfeervolle stukken gebeurde het.
Gevoel van alleen aanwezig zijn.
Vertraagde waarneming.
Waardoor kwalitatief betere ervaren van zintuigen.
Totale afwezigheid van gedachtegang.
Onbewuste spiritualiteit.
Aantal minuten lang.

Referentiekader opgezocht.
Sigur Rós.
Is dit dan toch geniaal?
Bewuste keuze voor een ander album.
Takk...
Inderdaad.
Dezelfde ervaring van rust.
Cultuurverschillen.
Leven in een slow motion maatschappij.
Elke dag schaken met geleerden.
Even vergeef je ze het gerommel met Icesave.
Geld heeft voor een moment geen waarde.
Je baant je in een schemerig gebied.
Als de mist geklaard is.
De volgende aandiening van een aswolk.
Het vliegen gaat al bijna vanzelf.
Geen luchtverkeer nodig.

Blijkbaar speelt het komende nieuwe vaderschap een rol.
Maar Takk... heeft zijn plekje veroverd.
Al blijft het praten tegen bomen achterwege.

20 mei 2010

Geen opmerkingen:

Een reactie posten