maandag 5 april 2010

Tori Amos - Little Earthquakes (1992)


Waar Madonna een groots opgezette show voor nodig heeft met verschillende attributen.
Lukt Tori Amos alleen achter haar piano.
Haar manier van wijdbeens plaats nemen laat mannenharten al sneller kloppen.
De ultieme rockbitch.
En dan verstilt wachten op de eerste tonen.
Het moment dat deze over vloeien in haar stem geluid.
Deze roodharige diva had zo het ontdeugend nichtje van Kate Bush kunnen zijn.
Al hebben beide dames bij beter beluisteren steeds minder overeenkomsten.
Kate is mysterieus.
Tori is extase.
Ze is zich meer bewust van haar seksuele flirt met het publiek.
Little Earhtquakes wordt vaak gezien als haar debuut.
Maar met Y Kant Tori Read huppelde ze als een soort van Tiffany of Debbie Gibson al rond.
Daar gebruikte ze de piano hoofdzakelijk om er over heen te kruipen.
Hier heeft ze de ervaring op gedaan om hem te bespelen.
Het is een liefdesspel.
Het ene moment zacht en teder.
Vervolgens hardhandig.
Deze combinatie is voor mij het best hoorbaar in Precious Things.
Eerst vluchtig klassiek geschoold.
Halverwege gaat ze totaal los.
Sex en Jezus als hoofdthema’s.
Adembenemend.
Natuurlijk ontroerd ze mij ook in de schoonheid van Winter en China.
Maar ik ga liever voor het totaal pakket.
Samen gebracht in die ene song.
Al blijft het vervolgwerk van hoog nivo.
En weet ze als een van de weinigen te overtuigen met een geslaagd cover album.
Precious Things was de eerste keer.
Het orgasme en de sigaret er na.
Dit gevoel krijg je maar een keer.

5 april 2010

Geen opmerkingen:

Een reactie posten