donderdag 1 april 2010

Queens of the Stone Age - Songs for the Deaf (2002)


Het zou de ideale soundtrack kunnen zijn van de White Trash uit California
Dit is het geluid van de uit gespuugde nomadenvolk; wonend in de woestijn.
Kromme pijnlijke ruggen door het harde werken.
Generatie op generatie door gegeven.
Sex op de achterbank van je vaders auto met het buurmeisje.
Dat bezwangerd raakt door onzorgvuldig geplande wellust.
Leven in een woonwagenkamp.
De avond door brengen met een biertje bij brandende olievaten.
Overlevingstocht in een kansarme maatschappij.
Een kant van Amerika waar men liever niet aan herinnerd wordt.
Een uitzichtloze situatie.

De kracht zit hem ook in het vuile rockgeluid.
De verslavende zang van Josh Homme gecombineerd met het pijnlijke krassende stemgeluid van Mark Lanegan.
Die de rol als mysterieuze zigeuner op zich neemt.
Het geheime verbond; ooit gesloten tijdens de Screaming Trees periode.
Zo is hij er opeens; vervolgens is hij weer verdwenen.
Precies in de rol die we van hem kennen bij concerten.
Als hij als gastzanger op treed.
Hier was de dorpsgek Nick Oliveri nog aanwezig.
Voordat hij werd verbannen naar de Vallei der Waanzin.
Een ondergeschikte Dave Grohl die het ritmische element voltooit.
Kyuss was de langdurige geslaagde jamsessie.
Wat zijn vervolg kreeg in de Dessert Sessions.
Dit vormde de basis voor dit album.
Door de gespierde songsmid Homme samen laten smelten in het krachtige onbreekbare Songs For The Deaf.

1 april 2010

Geen opmerkingen:

Een reactie posten