woensdag 21 april 2010

Marillion - Misplaced Childhood (1985)


Misplaced Childhood.
Het kind dat te snel zijn jeugd ontgroeid?
Een volwassene die terug verlangt naar vroeger?

Fish toen zijn naam nog Derek William Dick was.
Een puber met liefdesverdriet.
Afgewezen door het mooiste meisje van de klas.
Terwijl mede klasgenoten zich bezig hielden met sport, zat Derek op zijn zolderkamertje.
Stiekem schreef hij daar po√ęzie.

Aan een gedicht schreef hij een langere tijd.
Het was gericht aan Kayleigh.
Vergeleek zijn liefde voor haar met een paarse lavendel.
Trots over zijn originaliteit stuurde hij het uiteindelijk naar haar op.
Altijd maar die rode rozen.
Dit was beter.

De reactie was anders dan zijn verwachtingen.
Spottend vertelde ze het tegen de leeftijdsgenoten.
Derek werd het pispaaltje van school.
Zijn wraak zou jaren op zich wachten.
In de vorm van een conceptalbum.
Gebaseerd op zijn liefdesverklaring.

Bevredigde dit de pijn.
Was het waard om zoveel jaar van je leven hier op te richten.
Ten koste van de pubertijd.
Je gelijk halend door naamsbekendheid.
Het onschuldige zolderkamertje verruilen tot een groot podium.
De intimiteit verworden tot algemeen erfgoed.
Gehoord door een miljoenenpubliek.

Natuurlijk is dit het waard.
We omarmen de songs.
Laten ze binnen in ons hart.
Want diep van binnen, zouden we allen een beetje Fish willen zijn.
Een groot schrijver.
Alles liever dan een mislukt sporter.

21 april 2010

Geen opmerkingen:

Een reactie posten