maandag 15 maart 2010

Wire - The Ideal Copy (1987)


Als je de zang bij openingsnummer The Point of Collapse hoort, dan moet ik sterk aan Bernard Sumner van New Order denken.
Muzikaal klinkt het wel anders, maar toch ademt dit album duidelijk een duister wave geluid uit.
Raakvlakken zijn er dan ook in Ahead met Simple Minds (keyboards) en Depeche Mode (percussie).

Ik ben dan ook duidelijk liefhebber de jaren 80 periode, en heb als minderheid weinig met hun geprezen eerste albums. De solo albums van boegbeeld Colin Newman uit deze tijd zijn horen daar mede bij.
Hier komt het artistieke element beter tot zijn recht, en is het onderdeel van het album.
Niet ten koste gaand van de muzikaal zeer fraaie songs.
Al blijft het experiment duidelijk aanwezig.
Het ene moment dromerig zoals in Madman’s Honey; vervolgens bijtend en donker in Feed Me.

Feed Me is een geval apart.
Dit is Dracula, die na jaren ontwaakt en alle mogelijkheden aan grijpt om zijn honger te stillen.
De eerste keer Feed Me is een openbaring.
Het antwoord op Bela Lugosi's Dead van Bauhaus.
De live versie op The Ideal Copy klinkt totaal anders, maar is niet veel minder.
Genoeg variatie in dit Monument Of The Eighties.

Liefhebbers van Gang Of Four en Talking Heads zullen zich ook hier in kunnen vinden.
Persoonlijk vind ik dit wel een stuk toegankelijker dan Gang Of Four.
De flirt met Funk is op The Ideal Copy net als bij bovenstaande bands aanwezig.

15 maart 2010

Geen opmerkingen:

Een reactie posten