vrijdag 12 maart 2010

The Veils - Nux Vomica (2006)


Wat een sterk album is dit!!

De eerste tonen van Not Yet doen mij gelijk terug verlangen naar 16 Horsepower.
De stem van Finn Andrews heeft ook dat klagende van David Eugene Edwards.
Hier moeten duidelijk de demonen uit gezongen worden.
Dit zijn de waardige opvolgers van Robert Johnson; de blueszanger die zijn ziel aan de duivel verkocht.
Alleen kiezen ze uiteindelijk de kant van God, en als troubadours van de nieuwe tijden prediken ze hun geloofsovertuiging.

Laat ik hiervoor nu eens niet mijn voordeur sluiten, en ze geen gebroken voet bezorgen.
Omdat die meestal ergens op het welkomsmatje blijft haken.
Hier neem ik graag de tijd voor.
In plaats van een bijbel wordt mij een album overhandigd; en de komende 45 minuten zijn voor Finn Andrews persoonlijke preek.
Zijn overtuigingskracht laten mij voor hem knielen, en ik laat mij dopen tot hervormde The Veils liefhebber.
Ik sluit me aan tot de volgelingen die zich als nomaden over de wereld verplaatsen.

Met Nux Vomica lukt het The Veils om mij te overtuigen.
Wat ze met The Runaway Found net nog niet in slaagden.
Het duistere geluid afgewisseld met piano georiƫnteerde ballades heeft ook raakvlakken met Nick Cave.
Het titelnummer Nux Vormica durf ik zelfs het mooiste nummer te noemen wat de laatste 10 jaar is gemaakt.
Het enige minpuntje is dan toch wel de single Advice for Young Mothers to Be.
Deze past niet helemaal tussen de rest van het album.

12 maart 2010

Geen opmerkingen:

Een reactie posten