donderdag 4 maart 2010

U2 - The Unforgettable Fire (1984)


U2 die nog voor de laatste keer thuis komt (A Sort Of Homecoming) om vervolgens via The Joshua Tree de stap naar het beloofde land maakt.
Het titelnummer The Unforgettable Fire kan ik ook alleen zien als een laatste blik op Ierland; alsof Bono weet dat hij hier niet eeuwig zal blijven. Hij bladert nog eenmaal door het fotoalbum der herinneringen, om vervolgens de laatste pagina om te slaan en het boek te sluiten.
Voor het laatst wandelen over het strand, waar je gedachten al bij het Football en Coca Cola van de USA zijn (Promenade).
De uiteindelijk overgave aan de verboden vruchten van het land van Ronald Reagan.
Partij kiezen in De Koude Oorlog die gaande is (Bad).

Juiste keuze?
Verkeerde keuze?
Het linkse U2 in het rechtse VS?

Hier kijkt de jongen van Boy en War terug op zijn jeugdigheid. Nog een keer de frisse onschuld om vervolgens definitief toe te treden tot de lange jaren van volwassenheid die zullen volgen.
Martin Luther King die in Pride bevlogen wordt bezongen als een nieuwe Jesus, de donkere Messias die zich inzet voor gelijkheid. Hoe het U2 nog lukte om schokkende wereldgebeurtenissen in een positief voetlicht te zetten; zonder verlies van zeggingskracht.

Als je als band zijnde een samenwerking aan gaat met Brian Eno, dan weet je dat je een nieuwe weg inslaat. Een snelweg naar de grote stad. Af gesneden zijn van de vertrouwde plattelandspaadjes van voorheen. Klaar voor de metropolen der aarde.
Via de Verenigde Staten en Berlijn op zoek gaan naar het uiterste.
Net als David Bowie en Lou Reed.
Ook zij hebben ooit een jeugd achter zich gelaten.

3 maart 2010

Geen opmerkingen:

Een reactie posten