zondag 7 maart 2010

Pearl Jam - Ten (1991)


Ongeveer gelijk met Nirvana kwam Pearl Jam in opkomst.
Beide bands werden veel met elkaar vergeleken omdat ze beide uit Seattle kwamen en houthakkersblouses droegen en legerkistjes.
Sterker nog; er werd een gehele stroming naar genoemd; grunge.

Muzikaal zaten er toch aardig wat verschillen tussen de twee acts.
Nirvana had duidelijk punkroots, en een schijt aan de wereld houding; waardoor concerten vaak chaotisch en onvoorspelbaar waren.
Bij Pearl Jam zat de show een stuk strakker in elkaar, en hadden ze vooral een link naar de Rock van begin jaren 70.
Leg daar maar eens de muziek van Free langs, en je hoort wat ik bedoel.

Ook ik werd zoals velen eerst overrompeld door Nevermind van Nirvana en liet Ten een tijdje links liggen.
Pas na het concert van Pearl Jam op Pinkpop in 1992 werd ik totaal door deze band gegrepen, met als absolute hoogtepunt de snoekduik van Eddie Vedder in het publiek, een paar meter van mij verwijderd. Om dan het concert met hun versie van Neil Youngs Rockin' in the Free World af te sluiten; legendarisch!

Ten blijkt na al die jaren tijdloos.
Ondanks je duidelijk de jaren 90 terug hoort, is dit een rockalbum waar het bloed, zweet en tranen van af druipt.
Dit is een document wat de komende jaren nog steeds door nieuwe muziekliefhebbers zal herontdekt worden; al is het maar door de aanwezigheid van onsterfelijke songs als Alive, Black en Jeremy.

7 maart 2010

Geen opmerkingen:

Een reactie posten