vrijdag 26 maart 2010

Nirvana - In Utero (1993)


Na het mega succes van Nevermind kon Kurt Cobain zich nergens meer vertonen.
Hij worstelde al jaren met het leven en was gevoelig voor verslavingen.
Mede hierdoor en het niet kunnen omgaan met spanningen veroorzaakte chronische maagklachten.
Hij had de opvolger Leave Me Alone kunnen noemen, maar koos voor In Utero.
Het liefste wilde hij weg kruipen van alle media aandacht, en geborgenheid voelen.
Opnieuw met zijn leven beginnen, en niet meer de zelfde fouten maken.
Terug naar de basis; in de baarmoeder.
De boodschap kwam helaas niet over.
De trieste gevolgen zijn bekend.

Serve The Servants; dien je dienaren.
In die paar jaar is Kurt “Bored And Old” geworden.
Verveeld zonder verdere uitdagingen.
Een steeds grotere groeiende aanhang verwachte weer zo’n hoogstaand album als Nevermind.
“Go Away, Go Away” word er geroepen in Scentless Apprentice.
Hij sluit zich af in zijn Heart Shape Box voor een aantal weken.
Uiteindelijk besluit hij om zich over te geven aan zijn publiek en de persmuskieten.
Verkracht me vrienden.
Sabel me neer en vertel dat dit niet het verwachte succes van zijn voorganger kan evenaren.
Rape Me begint met een iets treurigere versie van het intro van Smells Like Teen Spirit.
De oorzaak van de doorbraak en ondergang.
Ik hou me dom, maar van binnen weet ik beter.
Zo ben je gelukkig getrouwd, zo ben je weer ongelukkig en kies je voor je eigen dood.
Allemaal excuses; all apologies.

Net als Ian Curtis ging Kurt Cobain ten onder, mede door het niet te plaatsen sterrendom.
Beide hadden lichamelijke problemen.
Ian zijn epileptische aanvallen.
Kurt zijn hardnekkige maagzweren.
Depressies.
De een huwelijksproblemen, de ander een zware drugsverslaving.
Wat Closer voor Joy Division was, is In Utero voor Nirvana.
Beide albums staan vol met verwijzingen over de gemoedstoestanden van de frontmannen.
Twee iconen; ieder voor een eigen tijdsbeeld en generatie.
Twee idolen zonder An Ideal For Living.

Kurt volgende week alweer zestien jaar dood.
Ian een maand later 30 jaar.

26 maart 2010

Geen opmerkingen:

Een reactie posten