zondag 7 februari 2010

Limp Bizkit - Chocolate Starfish and the Hotdog Flavored Water (2000)


Muzikaal klinkt het allemaal niet verkeerd, maar wat wil je met DJ Lethal van House Of Pain die de stukjes aan elkaar mixt. Toen Everlast besloot om het rustiger aan te doen, moest hij op zoek naar een nieuwe band met een leider met een te grote mond.
Fred Durst blijft de zwakkere schakel. Tenminste als hij hoog zingt; dan moet ik helaas te vaak aan New Kids On The Block en Vanilla Ice denken. Laat hem maar lekker knallen; dan klinkt het meer dan oké.
Maar wat kan de band verder strak klinken. Terwijl achteraf blijkt dat Wes Borland hier op dit moment zijn creativiteit niet meer volledig kwijt kon. Zo blijf ik de opbouw van My Way en Take A Look Around erg vet vinden.
Scott Weiland van Stone Temple Pilots heeft mee gewerkt aan de productie, maar ik vraag me af wat zijn bijdrage is geweest. Het lijkt mij meer dan logisch dat hij hooguit leverancier van verdovende middelen is geweest.
Ondanks dat het allemaal gedateerd klinkt; spreekt de energie van dit album mij nog steeds aan, al komen ze tekort bij andere bekende nu-metal acts als Deftones (dromerig), Korn (donkerder) en Linkin Park ( gepolijster).

7 februari 2010

Geen opmerkingen:

Een reactie posten