woensdag 10 maart 2010

Duran Duran - Duran Duran (1981)


In de jaren 80 schittereden op veel meisjeskamers de posters van Duran Duran.
Deze tieneridolen wisten op de juiste manier het extravagante van David Bowie en David Sylvian in een modebewust uiterlijk te stoppen.
Ook muzikaal hadden ze duidelijk raakvlakken met deze artiesten.
De New Romantics; zoals bezongen in hun eerste single Planet Earth.
Een goed bedachte marketing truc.

De clip van Girls On Film was in die tijd spraakmakend genoeg, en werd dan ook laat op de avond uit gezonden.
In mijn pyjama glipte ik als twaalfjarig jochie in de nacht naar beneden om bij Veronica op televisie hier naar te kijken.
Je wilde er de volgende dag natuurlijk ook over mee praten.

Ondanks de duidelijke verwijzingen naar andere artiesten liet Duran Duran achteraf gezien toch wel een eigen geluid horen.
Dit album rockte een stuk meer dan de koers die ze vervolgens op gingen.
Vooral hoorbaar in Careless Memories en Friends Of Mine.
Ook de Oosterse invloeden in de instrumentale afsluiter Tel Aviv spreken mij aan.

Hier klonken ze nog puur, op de nog geslaagde opvolger Rio richten ze zich met de ballade Save A Prayer duidelijk meer op het vrouwelijke publiek, en Seven And The Ragged Tiger ging helaas ten onder aan de overproductie.
Want toen waren ze ondertussen een speeltje geworden, dat zich geheel verwierp naar de vraag van de consument.
Begrijpelijk dat ze kort daarna in deze samenstelling uit elkaar zouden vallen.

10 maart 2010

Geen opmerkingen:

Een reactie posten