vrijdag 29 januari 2010

The Cranberries - No Need to Argue (1994)


Mooi album.
Een jonge Dolores O'Riordan die zingt over de familiebanden, ouder worden, problematiek in Ierland. Alsof je hier iemand hoort van begin 50. Een volwassen vrouw die al veel van de wereld heeft gezien.
Als het eerste album van U2 niet Boy, maar Girl had geheten, dan had haar foto goed op dat album gepast.
De nummers werden geschreven door een jong volwassene van rond de 20, met een duidelijk eigen stemgeluid.
Na Sinéad O'Connor weer een Ierse zangeres waar je van houdt, of die je haat.
Hier is ook geen tussenweg mogelijk.
De invloeden liggen muzikaal gezien volgens mij meer richting The Sundays en The Smiths; vooral duidelijk hoorbaar in het gitaarspel.
Zombie wijkt af van de andere songs van No Need To Argue. De rest is allemaal een stuk rustiger en sprookjesachtiger. Zombie werd terecht hun grote doorbraak.

28 januari 2010

Geen opmerkingen:

Een reactie posten